موج تازه تبلیغات علیه اقلیت‌های دینی

 به‌تازگی مجموعه‌ای از ویدیوهای کوتاه تبلیغاتی علیه اقلیت‌های دینی بهایی، یهودی و سنی در شبکه‌های اجتماعی بازتاب یافته که در آنها چند روحانی جوان با لحن جوان‌پسند و ظاهر غیررسمی، به طرح روایات تحریف‌شده و اتهام‌های ساختگی علیه این اقلیت‌ها می‌پردازند.

بهاییان در کانون دشمن تراشی های حکومت

 در روزهای اخیر، امام‌جمعه فردیس با طرح ادعاهایی مبنی بر نقش بهاییان در آنچه « ترویج بی‌حجابی» خوانده، رسانه‌های نزدیک به سپاه پاسداران مانند «مشرق» و «فارس» با انتشار گزارش‌های امنیتی درباره نقش بهاییان در موسسه «ایران آکادمیا» و خبرگزاری «مهر» از طریق پاسداشت فعالیت‌های «بهایی‌ستیزانه» یکی از کشته‌شدگان جنگ هشت ساله ایران و عراق، مجموعه‌ای هماهنگ از روایت‌های امنیتی علیه بهاییان ایرانی را بازتولید کرده‌اند.

تصویر عریان یک جنایت

 از بچه‌ها فقط شیرین در اتاق دیده می‌شد. به میزی تکیه داده بود و داشت صحبت می‌کرد. با نگرانی به او نگاه می‌کردم. برای لحظه‌ای چشمش به من افتاد. دستش را برایم به نشانه‌ خداحافظی تکان داد... چی شده؟ یعنی تموم شد... من را به بند برگرداندند و شیرین و ۹ خانم دیگر را بردند. این آخرین دیدار من با آن‌ها بود.»

قوانین تبعیض آمیز جمهوری اسلامی درباره بهاییان

شعبه یک دادگاه کیفری استان هرمزگان در تاریخ ۱آبان۱۴۰۳، با درخواست دیه از سوی خانواده رضوانی به‌دلیل بهایی بودن «عطاالله رضوانی» (متوفی) موافقت نکرد. این درخواست درحالی رد شد که دادگاه قتل عمد آقای رضوانی را تایید کرد.

چکمه نظام روی گردن بهاییان

 کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد در آخرین روزهای آبان۱۴۰۳ در قطعنامه‌ای، کارنامه حقوق‌بشر ایران را محکوم کرد. این قطعنامه‌ که با ۷۷ رای مثبت در مقابل ۲۸ رای منفی و ۶۶ رای ممتنع در مجمع عمومی تصویب شد، از حکومت ایران می‌خواهد تا ماده ۴۹۹ و ماده ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی را اصلاح کند. 

ادامه سرکوب اقلیتها پس از جنگ ۱۲ روزه

 

ادامه سرکوب اقلیت‌ها پس از درگیری‌های نظامی در ایران

کمیسیون ایالات متحده در امور آزادی مذهبی بین‌المللی، روز دوشنبه ششم مرداد ۱۴۰۴، در گزارش اخیر خود، از ادامه سرکوب و نقض حقوق اقلیت‌های دینی در ایران، از جمله مسیحیان، یهودیان، اهل سنت و بهائیان، به‌ویژه پس از درگیری‌های نظامی میان جمهوری اسلامی ایران و اسرائیل خبر داده است.

مصادره اموال بهاییان در ایران به بهانه باور دینی

 از پروندهٔ «ایول» تا الگوی سراسری

مصادرهٔ اموال بهاییان در ایران صرفاً رویدادی پراکنده نیست؛ مجموعه‌ای از تصمیم‌ها و بخشنامه‌ها و احکام قضایی، در گذر زمان به «سیاست زدودن دارایی» یک جامعهٔ دینی نزدیک شده است. نمونهٔ شاخص، پروندهٔ روستای ایول (مازندران) است که مستندات علنیِ قضایی و گزارش‌های حقوق بشری دربارهٔ آن منتشر شده است.

آزار و سرکوب بهاییان در ایران

اصول الهیات بهایی

 

بررسی الهیات بهائی: وحدت ادیان یا دین جدید؟
مقدمه

آیین بهائی یکی از ادیان نوظهور است که در سدهٔ ۱۹ میلادی در ایران پدید آمد. گرچه بسیاری آن را ادامه‌ای از اسلام می‌دانند، پیروانش آن را دینی مستقل و جهانی تلقی می‌کنند. اما آیا بهائیت واقعاً دین جدیدی است یا تلاشی برای وحدت ادیان گذشته؟ در این مقاله تلاش می‌شود مفاهیم کلیدی الهیات بهائی بررسی شود و جایگاه آن در میان ادیان بزرگ و به‌ویژه نسبت آن با اسلام روشن گردد.

مهاجرت بهاییان از ایران

 

آیین بهایی که در میانه قرن نوزدهم در ایران بنیان نهاده شد، با وجود داشتن آموزه‌هایی درباره صلح، وحدت و محبت، همواره با فشار و تبعیض در زادگاه خود روبرو بوده است. این دین، که امروزه میلیون‌ها پیرو در سراسر جهان دارد، از آغاز تا امروز در ایران با محدودیت‌های حقوقی، اجتماعی و فرهنگی شدیدی مواجه بوده است.یکی از نتایج این فشارها، مهاجرت گسترده بهاییان ایرانی به خارج از کشور طی چند دهه گذشته بوده است. این مقاله به بررسی دلایل این مهاجرت، چالش‌ها و فرصت‌های آن، و همچنین تفاوت‌های زندگی بهاییان در ایران و خارج از ایران می‌پردازد.

نقش مظاهر ظهور در وحدت ادیان

 یکی از مهم‌ترین پیام‌های آئین بهایی آن است که ادیان حقیقی، تجلیات متوالی دین واحد الهی هستند. مظاهر ظهور، نمایندگان یک دین هستند که در طول زمان، لباس‌های مختلف پوشیده‌اند.

این نگاه، تقابل سنتی میان ادیان را به گفت‌وگویی همدلانه و پیوسته بدل می‌سازد. در نتیجه:
اسلام با مسیحیت در تعارض نیست.
زرتشت با محمد ناسازگار نیست.
بهاءالله با موسی تضاد ندارد.
بلکه همگی چراغ‌هایی از یک نورند، که به اقتضای زمان و مکان درخشیده‌اند.

آموزه‌های کلیدی بهاءالله درباره مظاهر ظهور

در آثار بهاءالله، از جمله ایقان و لوح کلمات مکنونه، مفاهیم عمیقی درباره مظاهر ظهور آمده است. به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم:
پذیرش مظاهر ظهور، شرط شناخت خداست.
کسانی که مظاهر ظهور را انکار می‌کنند، از فیض الهی محروم‌اند.
پیامبران، مظلوم‌ترین افراد تاریخ‌اند، چون در زمان خود توسط مردم طرد و تکفیر شده‌اند.
بهاءالله به صراحت می‌گوید که هر عصری نیاز به مظهر ظهور خود دارد، و شناخت زمانه، بدون شناخت پیام‌آور آن ممکن نیست.
در نتیجه‌: اهمیت باور به مظاهر ظهور در زندگی معنوی و اجتماعی بشر و باور به مظاهر ظهور در آئین بهایی، صرفاً اعتقاد به چند شخصیت تاریخی نیست. این باور زیربنای جهان‌بینی، اخلاق فردی، نظم اجتماعی و جهت‌گیری تمدنی بهاییان است.
شناخت مظاهر ظهور، به انسان کمک می‌کند تا:
با خدای خود ارتباطی زنده و پویا برقرار کند.
از ستیزه‌جویی دینی فاصله گیرد و به گفت‌وگوی میان‌ادیانی نزدیک شود.
به رشد مستمر معنوی بشر باور داشته باشد.
برای تحقق صلح، عدالت و یگانگی جهانی تلاش کند.

ویژگی های مظاهر ظهور در آیین بهایی

 

ویژگی‌های مظاهر ظهور در آئین بهایی

وحدت در جوهر، تنوع در بیان

مظاهر ظهور در حقیقت یکی هستند و تفاوت‌های ظاهری آن‌ها ناشی از تفاوت‌های زمانی و فرهنگی است. به گفته بهاءالله در کتاب ایقان:

«جمیع این مظاهر، مطالع آن شمس حقیقت‌اند... و اختلاف در بیان ایشان را باید به مقتضیات زمان و ظرفیت مردمان نسبت داد.»


قدرت خلاقه

مظاهر ظهور نه تنها آموزش‌دهنده‌اند، بلکه قدرت خلاقه دارند. آن‌ها روح تازه‌ای در بشریت می‌دمند، تمدن‌های جدید را بنیان می‌گذارند و بنیان‌های فکری را دگرگون می‌سازند.
واسطه فهم خداوند

از آنجا که ذات خدا برای انسان قابل درک نیست، شناخت خدا تنها از طریق مظاهر ظهور ممکن می‌شود. آن‌ها آیینه‌هایی هستند که صفات الهی را منعکس می‌کنند: مانند محبت، عدل، حکمت، قدرت و علم.

تفاوت مظاهر ظهور با پیامبران در دیگر ادیان

در بسیاری از ادیان، پیامبران سلسله‌ای از انسان‌های برگزیده‌اند که پیام خدا را به مردم می‌رسانند. در اسلام، به‌ویژه در نگاه شیعی، پیامبران دارای مقام عصمت‌اند اما همچنان مخلوق‌اند.

در آئین بهایی، مظهر ظهور مقام بالاتری دارد:

او فقط پیام‌آور نیست، بلکه تجلی صفات الهی است.

او صاحب اقتدار جهانی و خلاقه است.

او بنیادگذار عصر جدیدی در تمدن بشر است.


همچنین، در آئین بهایی بین پیامبران «عام» (مانند پیامبران بنی‌اسرائیل) و مظاهر ظهور فرق گذاشته می‌شود؛ فقط مظاهر ظهور تغییر بنیادین در زندگی معنوی بشر پدید می‌آورند.استمرار مظاهر ظهور و مفهوم «وحی تدریجی»

یکی از باورهای کلیدی در آئین بهایی، وحی تدریجی یا توالی ظهورات است. به این معنا که خداوند هر چند هزار سال یک بار، پیام‌آوری جدید برای هدایت بشر می‌فرستد. این توالی نه تصادفی، بلکه برنامه‌ای منظم و هدفمند برای رشد معنوی، اخلاقی و اجتماعی انسان‌هاست.

بنابراین، بهاءالله پایان‌دهنده وحی نیست، بلکه آخرین حلقه تا امروز در زنجیره‌ای از مظاهر ظهور است. به گفته‌ی او، مظاهر ظهور آینده نیز خواهند آمد، ولی نه زودتر از هزار سال پس از ظهور وی.

هدف اصلی مظاهر ظهور چیست؟

همه مظاهر ظهور با یک هدف مشترک آمده‌اند:

ارتقای معنویت و اخلاق بشر

ایجاد تمدن الهی بر روی زمین

آموزش یگانگی بشر و برابری انسان‌ها

ایجاد عدالت، صلح و پیشرفت
آنان آمده‌اند تا هر نسل را به مرحله‌ای بالاتر از رشد فکری و روحی برسانند.

مظاهر ظهور در آیین بهایی

 مظاهر ظهور در آئین بهایی: پیامبران الهی، نقش، ویژگی‌ها و پیوستگی رسالت‌ها

مقدمه

در قلب الهیات بهایی، مفهومی بنیادین و منحصر به‌فرد وجود دارد که به آن «مظاهر ظهور» گفته می‌شود. این اصطلاح که شاید برای مخاطب غیر بهایی ناآشنا باشد، به پیامبرانی اشاره دارد که از سوی خداوند برای هدایت بشر فرستاده شده‌اند. از منظر آئین بهایی، این پیامبران الهی نه تنها بنیان‌گذاران ادیان جهانی‌اند، بلکه تجلی صفات خداوند در جهان انسانی به شمار می‌روند.

این مقاله تلاش می‌کند تا به معرفی عمیق این مفهوم، جایگاه مظاهر ظهور در جهان‌بینی بهایی، تفاوت آن‌ها با مفهوم پیامبری در دیگر ادیان، و اهمیت آن در وحدت ادیان بپردازد.
۱. تعریف مظاهر ظهور در آئین بهایی
در آئین بهایی، «مظهر ظهور» (Manifestation of God) به شخصی اطلاق می‌شود که تجلی الهی است و پیام خدا را برای عصر خود به انسان‌ها منتقل می‌کند. این افراد، حاملان وحی الهی هستند و میان خداوند نامتناهی و بشری محدود، واسطه‌ای ضروری و الهی‌اند.
برخلاف ادیانی که پیامبران را صرفاً انسان‌هایی صالح یا پیام‌رسانی ساده می‌دانند، آئین بهایی به مظاهر ظهور مقام والاتری می‌دهد: آن‌ها تجسم صفات خداوند بر زمین‌اند، اما نه خود خدا هستند و نه ذات او را دارند.
۲. مظاهر ظهور چه کسانی هستند؟
از نگاه بهاءالله، پیام‌آوران اصلی خدا در تاریخ بشر همگی مظاهر ظهورند. برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:

حضرت ابراهیم

حضرت موسی

حضرت زرتشت

حضرت بودا

حضرت عیسی مسیح

حضرت محمد

حضرت باب (پیش‌درآمد آئین بهایی)

حضرت بهاءالله (پیام‌آور آئین بهایی)


آئین بهایی معتقد است که این مظاهر ظهور نه تنها در پیام، بلکه در ذات مأموریت خود هم‌راستا و هماهنگ‌اند. آن‌ها بر اساس نیازهای زمانی و فرهنگی بشر، پیام‌های متناسب با آن دوره را آورده‌اند، اما همگی از یک منبع الهی سرچشمه گرفته‌اند.

نقض حقوق بهاییان در ایران

 

بر اساس گزارش سالانهٔ بررسی آزادی مذهبی وزارت خارجهٔ آمریکا در حال حاضر یک هزار بهایی در بازداشت، حبس‌خانگی، در انتظار صدور حکم یا احضار به دادگاه تحت فشارند.

احکام ناعادلانه علیه بهاییان در ایران

احکام ناعادلانه علیه بهاییان در ایران: نگاهی به نقض حقوق بشر

دیانت بهایی از زمان پیدایش در ایران همواره با تبعیض و سرکوب مواجه بوده است. پس از انقلاب ۱۳۵۷ و تأسیس جمهوری اسلامی، این فشارها شکل نظام‌مندتر و ساختاری‌تری به خود گرفت. یکی از مهم‌ترین جنبه‌های این سرکوب، صدور احکام ناعادلانه قضایی علیه پیروان بهایی است. در این مقاله، به بررسی ابعاد مختلف این احکام ناعادلانه پرداخته می‌شود.

مشکل حکومت ایران با دیانت بهایی

چرا حکومت ایران با دیانت بهایی مشکل دارد؟

دیانت بهایی، دینی جهانی است که در قرن نوزدهم میلادی توسط بهاالله در ایران بنیان‌گذاری شد. هرچند این دین از دل جامعه ایرانی برخاسته است، اما از زمان پیدایش تاکنون، همواره با مخالفت و سرکوب از سوی حکومت‌ها و جریان‌های مذهبی رسمی در ایران مواجه بوده است.

آزادی دین در خطر

 آزار و اذیت بهائیان در ایران

جامعه بهائی در ایران، زادگاه آیین بهائیت، از زمان پیدایش این دین در قرن نوزدهم تاکنون همواره با تبعیض و آزارهای سازمان‌یافته روبه‌رو بوده است. به‌رغم آنکه بهائیان بزرگ‌ترین اقلیت مذهبی غیرمسلمان در ایران محسوب می‌شوند، دولت جمهوری اسلامی ایران این دین را به رسمیت نمی‌شناسد. این وضعیت تأثیرات گسترده‌ای بر زندگی ده‌ها هزار بهائی در کشور داشته است.

اصول اولیه دیانت بهایی

 آشنایی با اصول اولیه آیین بهائیت

آیین بهائیت یکی از ادیان نوظهور جهانی است که در قرن نوزدهم میلادی در ایران ظهور کرد. بنیان‌گذار این دین حضرت بهاءالله (۱۸۱۷–۱۸۹۲) است که پیروانش او را پیامبر خدا برای عصر جدید می‌دانند. بهائیت با تأکید بر وحدت نوع بشر، صلح جهانی و همزیستی ادیان، امروزه پیروانی در سراسر جهان دارد.

نقش اجتماعی و معنوی آیین بهاییت در جهان معاصر

آیین بهائیت فراتر از یک دین است – این آیین، حرکتی است برای عدالت اجتماعی، آموزش، برابری و صلح. در دنیای امروز که با شکاف‌ها و تضادهای روزافزون روبه‌روست، بهائیت دیدگاهی جامع ارائه می‌دهد که به چالش‌های معنوی و عملی بشر پاسخ می‌دهد.

اصول دین بهاییت

 اصول دين بهاييت، اصولی است انشعاب یافته از فرقه بابیه، که اصول و مبانی اعتقادی و احکام آن را دربرمی‌گیرد. بنیانگذار فرقه بابیه، علی محمد شیرازی، از طریق آشنایی با فرقه شیخیه، اطلاعات محدودی پیرامون مسائل عرفانی تفسیر آیات و احادیث اسلامی کسب نمود.